واییییییی
وای از قصه ی لیلی
وای از قصه ی شیرین
وای از بی میلی
صبح پا میشم میبینم نیستی پیشم بالشتمو میگیرم زیر مشتم
یه روز بهت میگفتم عاضقتم یه روز میبینی گرفتم تورو کشتم
ترسم اینه که بعد اینهمه شب از خواب پا شم ببینم بازم شبه
لب هاتو میذاری روی لب هام اما توو دستت برق خنجره
